Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

Κοσμώντας τον κόσμο. Συνέντευξη με την erato


bloggerGeorgina Kappa17.4.2013τέχνες-πολιτισμός


Κοσμώντας τον κόσμο. Συνέντευξη με την erato-erato


Η άποψη της Marilyn Monroe είναι γνωστή και πάγια εδώ και χρόνια: τα διαμάντια είναι οι καλύτεροι φίλοι μιας γυναίκας. Όμως, αυτό που δεν έλαβε υπόψη της τότε, πίσω στο 1953 όταν αφιέρωνε αυτά τα λόγια στους άνδρες που προτιμούν τις ξανθές, είναι ότι η αξία ενός κοσμήματος δεν εξαντλείται στην χρηματική του αποτίμηση, αλλά στην υποκειμενική σημασία που προσδίδει ο άνθρωπος ο οποίος επιλέγει να το φορέσει. Αποτελεί ένα σύμβολο προσωπικής αισθητικής, το οποίο κάθε γυναίκα - ανεξάρτητα από το χρώμα των μαλλιών της - επιλέγει ως προέκταση της προσωπικότητάς της. Η erato, σχεδιάστρια κοσμημάτων, φαίνεται να συμφωνεί με αυτή την άποψη και προσφέρει την δική της οπτική πάνω στον λαμπερό κόσμο των κοσμημάτων.
Αν και η erato ξεκίνησε την καριέρα της με διαφορετική επαγγελματική κατεύθυνση, η δημιουργική της φύση την ανάγκασε να αλλάξει πορεία. Η έκφραση «μάθε τέχνη κι άστηνε» φαίνεται πως βρήκε μια πιο εναλλακτική εφαρμογή στην περίπτωσή της, αφού συνεχίζει να εξασκεί την τέχνη του κοσμήματος για περισσότερα από 15 χρόνια, μετά την αποφοίτησή της από την σχολή Mokume και την εξειδίκευση στην χημική επεξεργασία μετάλλων και γυαλιού στο Camberwell College of Arts και St.Martins College αντίστοιχα. Μέσα από τον σχεδιασμό και τη δημιουργία κοσμημάτων βρίσκει την γαλήνη και την ισορροπία της, όπως εξηγεί η ίδια. «Σε αντίθεση με τον χαρακτήρα μου, η δουλειά μου είναι πολύ μοναχική. Χρειάζεται να περνάω πολλές ώρες απομονωμένη στο εργαστήριο. Νομίζω πως αυτό λειτουργεί κάπως σαν διαλογισμός».
Βασικό υλικό για τις γεωμετρικές δημιουργίες της είναι το μέταλλο. «Το στυλ μου είναι καθαρά γεωμετρικό. Έχω αναφορές από την αρχιτεκτονική και γενικά μου αρέσουν πολύ οι συμμετρικές φόρμες. Όσον αφορά στα υλικά που χρησιμοποιώ, κατά βάση είναι το μέταλλο. Ενώ παλαιότερα δούλευα με ασήμι, χρυσό, τιτάνιο, χαλκό, τελευταία λόγω της οικονομικής κατάστασης και της ανόδου της τιμής των μετάλλων δουλεύω μόνο με τον μπρούντζο, τον οποίο τον επιχρυσώνω και τον επιπλατινώνω ανάλογα την περίσταση».Όμως, τι πιστεύει η ίδια για τη σχέση του κοσμήματος με τα δύο φύλα; Είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση; «Αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση. Στο παρελθόν είχα ασχοληθεί πολύ με το αντρικό κόσμημα γιατί με ενδιέφερε. Αλλά όταν πήγαινα στις εμπορικές εκθέσεις, δεν είχε απήχηση. Τώρα πάλι βλέπω ότι υπάρχει μια στροφή και έρχονται πολλοί άνδρες που μου ζητούν κοσμήματα για τους ίδιους».
Το κόσμημα, πέρα από την διακοσμητική του λειτουργία, μπορεί να έχει και καλλιτεχνική αξία. «Μπορεί να περικλείει μια πιο εννοιολογική διάσταση. Δεν είναι απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο», επιβεβαιώνει. Και το χαρακτηριστικό εκείνων των κοσμημάτων που αναγνωρίζονται ως είδος τέχνης είναι ότι δεν περιορίζονται κατασκευαστικά μόνο στη χρήση πολύτιμων μετάλλων και λίθων.
Με αυτό το σκεπτικό, η ίδια διοργάνωσε μία έκθεση χειροποίητου εικαστικού κοσμήματος στον χώρο Popeye Loves Olive που διατηρεί σε συνεργασία με τον tattoo artist Γιάννη Μπαρουξή. Σε μια προσπάθεια ανάδειξης της καλλιτεχνικής δημιουργίας στον χώρο του σύγχρονου ελληνικού κοσμήματος, η erato επιθυμεί να υπάρξει συνέχεια στην ελληνική παραγωγή, καθώς «είμαστε μια χώρα με μεγάλη παράδοση στο κόσμημα και διαθέτουμε πολύ καλούς τεχνίτες». Έτσι αποφάσισε να μας συστήσει ορισμένες νέες, αλλά και καταξιωμένες δημιουργούς που σχεδίασαν ιδιαίτερα κομμάτια εμπνευσμένα από τα λόγια του Καμύ. «Χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει τέχνη. Η τέχνη ζει μόνο στους περιορισμούς που θέτει η ίδια και πεθαίνει από όλους τους άλλους». Με αφορμή αυτό το ελεύθερο θέμα, η erato μαζί με 6 ακόμη σχεδιάστριες κλήθηκαν να δημιουργήσουν πρωτότυπα κοσμήματα με βάση το δικό τους προσωπικό στυλ.«Ουσιαστικά πρόκειται για έναν διάλογο και έναν παραλληλισμό με την υπάρχουσα οικονομικοκοινωνική κατάσταση της εποχής, αλλά και της χώρας μας, αφού κληθήκαμε να εξερευνήσουμε το κατά πόσο είναι κανείς ελεύθερος να δημιουργήσει την τέχνη του, ενώ παράλληλα ζει μέσα σε μία τέτοια δυσχερή κατάσταση». Οι σχεδιάστριες που συμμετέχουν στην έκθεση, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 27 Απριλίου, είναι οι Antria, Άρτεμις Βαλσαμάκη, Μυρτώ Ζευγώλη, Αναστασία Κανδαράκη, Ιωάννα Κουλούρη και Νίκυ Στυλιανού.
Πέρα από τον εκθεσιακό χώρο, το Popeye Loves Olive στεγάζει το εργαστήριο κοσμημάτων erato jewels, αλλά και το στούντιο τατουάζ Paroxysm. «Θέλαμε να κάνουμε ένα χώρο που να συνυπάρχουμε και οι δύο καθώς και τα δύο επαγγέλματα αφορούν το αισθητικό κομμάτι. Ο Γιάννης διακοσμεί μόνιμα τον κόσμο και εγώ περιστασιακά. Πάνω απ’ όλα, όμως, θέλαμε έναν χώρο που να μην φιλοξενεί αποκλειστικά την δουλειά μου, αλλά να λαμβάνουν χώρα και άλλα πράγματα. Υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι που φτιάχνουν πολύ ενδιαφέρουσες εικαστικές χειροποίητες δημιουργίες και δεν έχουν την δυνατότητα να τις παρουσιάσουν. Ένας χώρος σαν κι αυτόν δίνει την ευκαιρία σε αυτούς τους ανθρώπους να δείξουν τη δουλειά τους. Στο μέλλον, ελπίζουμε να φιλοξενήσουμε, πέρα από το κόσμημα, οτιδήποτε φτιάχνεται με αγάπη και έχει νόημα για εμάς».
*Η έκθεση θα ολοκληρωθεί με ένα closing party που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Popeye loves Olive(Λιμπόνα 5, τηλ: 210.8673461) στις 27 Απριλίου. Η είσοδος είναι ελεύθερη.


Παρασκευή 19 Απριλίου 2013

Without freedom no art; art lives only on the restraints it imposes on itself and dies of all others

                                         




Χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει τέχνη. Η τέχνη ζει μόνο στους περιορισμούς που θέτει η ίδια και πεθαίνει από όλους τους άλλους.

Η ελευθερία ταυτίζεται με την τέχνη και αποτελεί εργαλείο της. Η τέχνη έχει δική της ηθική και δικά της όρια, δική της εντιμότητα και χαρακτήρα. Ελευθερία στην τέχνη είναι αυτό που φτιάχνουμε όταν κανείς δεν κοιτάζει, αποφασίζοντας να εμπιστευτούμε την δική μας αντίληψη. Ενώ τελικά βλέπουμε μόνο το πεπερασμένο, είμαστε ελεύθεροι να φανταστούμε το άπειρο..

7 σχεδιάστριες δημιουργούν πάνω σε αυτό το θέμα, κάνοντας ένα διάλογο με την υπάρχουσα οικονομικοκοινωνική κατάσταση της εποχής αλλά και της χώρας μας, αφού καλούμαστε να αποχωριστούμε ότι αγαπάμε περισσότερο ξεπερνώντας έτσι τα όρια της προσωπικής μας ελευθερίας. Άραγε θα μπορέσει να υπερισχύσει η τέχνη του κοσμήματος?

Συμμετέχουν οι:
Antria, Άρτεμις Βαλσαμάκη, erato, Μυρτώ Ζευγώλη, Νατάσσα Κανδαράκη, Ιωάννα Κουλούρη και Νίκυ Στυλιανού.


Επιμέλεια έκθεσης: erato

"From darkness to light" Eleni Marnery Gallery May 2012







EXHIBITIONS

"From Darkness to Light"

24.5.2012 - 29.9.2012
 The deeply symbolic work of the philhellene artist Stoian Donev, “Light and Darkness” is presented for the first time at Eleni Marneri galerie. Prompted by Donev’s work, 54 talented greek and international philhellene artists in the area of contemporary jewellery, painting and design get inspired and express their personal perception of “light conquering darkness”.
Stoian Donev’s work will be exposed at the galerie throughout the exhibition.
Exhibition Schedule
Part  A    24/05/12 – 26/06/12 Opening  :  Thursday 24 May 2012, at  20:00            Myrto Anastasopoulou, Calliopi, Joanna Cave, Katia Delatola, Rallou Katsari, Christina Kellidi, Mira, Eleni  Kyrmizaki , Erato, Christina Niarchou, Poly Nikolopoulou. 


A.I.R - Artists In Residence Paros 2011

                           Sunbeam:  oxidized silver, gold-platted bronze, magnet,iron,feathers
                             99 gates and the bloody cross: oxidized bronze,iron,magnetvolcanic sand
 In the summer of 2011 we were in Parikia, the capital of Paros, invited by Apothiki Gallery, in the frame of the Artists in Residence (A.I.R.) exhibition.
The initial artwork with title ‘sunbeam’, inspired by the subject ‘sea, sun, sky’ and depicts a sunbeam.
The second artwork, which was produced there, was inspired by Panayia Ekatondapiliani (The Cathedral of the Virgin with the hundred Gates), and has the title “99 gates and the bloody cross”. It refers to the perpetual procedures we pass, the luminous and dark gates-phases we elapse, until we find the final gate (the hundredth) where the meaning of life lies.

                                                              Apotheke Gallery Paros

Το καλοκαιρι του 2011 βρεθηκαμε στην Παροικια της Παρου στα πλαισια του artists in residence(A.I.R) φιλοξενουμενοι απο την γκαλερη Αποθηκη.
Το αρχικο εργο με τιτλο 'sunbeam',εμπνευσμενο απο το θεμα 'sea,sun,sky' απεικονιζει μια ηλιαχτιδα.
Το δευτερο εργο,το οποιο φτιαχτηκε εκει,εμπνευσμενο απο την Παναγια την Εκατονταπυλιανη,εχει τιτλο '99 gates and the bloody cross'.
Αναφερεται στις αεναες διαδικασιες που περναμε, στις φωτεινες και σκοτεινες πορτες-φασεις  που διαβαινουμε, μεχρι να βρουμε αυτην την απολυτη πυλη(την εκατοστη) οπου βρισκεται και το νοημα της ζωης..

e find the final gate (the hundredth) where the meaning of life lies.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Sonia








This piece was created for "Tools" Exhibition @ Taf (The Art Foundation) in Athens on December 2010.
Neckpiece- Oxidized Silver.

Oxidation.
That is my tool.
From the very first contact I had  with the art of jewelry .
Corruption-Time-Fear
Since everything is perishable in time, instead of trying vainly to perfect it, I use  its corruption by making fear creative.

            Travelling in India for the first time, everything is new.
Endless images succeed one another. 
The existence of woman in the Indian society, was something unexpected. The woman in every role; creative, leading, productive, familiar, hardworking, bread-winning..
The woman unfolding all her sides.
The woman in all her majesty.
With all her beauty.
Looking at you deeply.
Exchanging  things with you.
One would expect the opposite
 
This exhibition is dedicated to all the women I met.
The woman as she should be..

Αυτό το έργο φτιάχτηκε στα πλαίσια της έκθεσης στο Taf τον Δεκέμβρη του 2010. Ο τίτλος της έκθεσης ήταν Tools....Ασήμι Οξυδωμενο.

Οξείδωση.
Αυτό είναι το εργαλείο μου.
Από την αρχή της επαφής μου με το κόσμημα.
Φθορά-Χρόνος-Φόβος.
Αφού οτιδήποτε είναι φθαρτό μέσα στον χρόνο,
αντί ματαίως να προσπαθώ να το τελειοποιήσω,
αγαπώ την φθορά του και την χρησιμοποιώ κάνοντας τον φόβο δημιουργικό.


Ταξιδεύοντας για πρώτη φορά στην Ινδία, τα πάντα είναι καινούργια.
Εικόνες άπειρες διαδέχονται η μια την άλλη.
Η ύπαρξη της γυναίκας στην κοινωνία της Ινδίας ήταν κάτι το αναπάντεχο.
Η γυναίκα σε κάθε ρόλο. Δημιουργικό,ηγετικό,κατασκευαστικό,οικογενειακό,εργατικό,βιοποριστικό..
Η γυναίκα να ξεδιπλώνει όλες τις πτυχές της.
Η γυναίκα σε όλο της το μεγαλείο.
Με όλη της την ομορφιά.
Να σε κοιτάζει βαθιά και ειλικρινά.
Να ανταλλάζει μαζί σου πράγματα.
..Θα περίμενε κανείς το αντίθετο.

Η έκθεση αυτή, είναι για όλες τις γυναίκες που συνάντησα.
Την γυναίκα όπως θα έπρεπε να είναι.


At the beginning..